درباره‎ی من

نارنجیمن به معنای مردِ نارنجی است و من نارنجیمن هستم.

اسم من، محمد قربانیان است.

دغدغه‎ی یادگیری و تجربه‎کردن دارم و پذیرای چالش‎های رنگانگ کسب‎وکارهای گوناگون هستم.

بخشی از مأموریت زندگی من این است: کاری کنم تا جایی که در آن زندگی می‎کنم (شهر، خانه، شرکت و…) جایی بهتر برای زندگی کردن شود.

از طفولیت به نارنجی علاقه داشتم. در زمان کودکی ما، ماشین‎های جمع‎آوری زباله رنگ نارنجی داشتند و من همیشه عاشق تماشای این ماشین‎ها بودم. این علاقه‎ی من به رنگ نارنجی در حدی بود که بعضاً آینده‎ی شغلی‎ام را فعالیت مرتبط با زباله تصور می‎کردند.

راستش خودم هم هیچ وقت نفهمیدم چرا این قدر این رنگ را دوست دارم. البته که نارنجی رنگ زندگی، شادابی و حرکت است. پس باید دوستش داشت. اکثر اوقات نارنجی می‎پوشم یا حداقل در جایی از لباسم نارنجی هست. فقط کافی است که روزی نارنجی نپوشم، باید پاسخ‎گوی تمامی اطرافیان باشم.

لابد می‎پرسید حالا چرا «نارنجیمن» را انتخاب کردی؟ چرا «مستر نارنجی» را انتخاب نکردی یا «مستر اورنج» یا …. ؟ حقیقت اینجا است که من برای خودم اسم مستعار انتخاب نکردم. این دوستان بودند که همیشه به من می‎گفتند مستر نارنجی یا آقای نارنجی که من خیلی دوست نداشتم. تا این که روزی یکی از دوستان در روزنوشته‎اش، در وصفِ من از «مردِ نارنجی» استفاده کرد و من خیلی پسندیدم. ولی در نهایت این ترکیب را کمی چکش کاری کردم و از «نارنجیمن» استفاده کردم و این شد که من «نارنجی – من» یا NarenjiMan شدم. کلمه‎ی «نارنجیمن» به من احساس خوبی می‎دهد و سال‎ها است که مرا به نارنجیمن، می‎شناسند.

من عاشق دنیای کسب‎وکارها هستم. از دوران دبیرستان افکار کار و کسب‎وکار همراهم بود و هست و با محوریت این علاقه، همواره زندگی‎ام را برنامه‎ریزی کردم و می‎کنم.

شانزده سالگی تصمیم گرفتم تا مهندس شوم و با مهندسی کاسبی کنم. هدفم خواندن مهندسی مکانیک در دانشگاه صنعتی اصفهان بود که با ابزار خشمگین کنکور، محقق شد. از آن جا که به کسب‎وکار علاقه داشتم و فکر می‎کردم که مهندسی صنایع به درد کاسبی می‎خورد (که این طور نیست) با استفاده از موقعیت استعدادهای درخشان، تصمیم به ادامه تحصیل همزمان در این رشته کردم و پس از پنج سال با دو لیسانس از دانشگاه صنعتی اصفهان فارغ‎التحصیل شدم.

اما شروع جدی تجربه کردن من در دنیای کسب و کار، از سال سوم دانشگاه شروع شد. زمان که شروع به کارمندی در یک شرکت کوچک کردم و مشغول طراحی یک دستگاه کوچک صنعتی شدم که بعداً کارهای بازاریابی‎اش را هم خودم انجام دادم و تجربه‎ی بسیار لذت‎بخشی بود. این تجربه‎ی کار باعث شد که اطمینان پیدا کنم ادامه‎ی تحصیل در مهندسی برای من که فردی آکادمیک نیستم، مناسب نیست. برای من تصمیم‎گیری در مورد ادامه تحصیل تبدیل به یک بحران شده بود. از طرفی نمی‎خواستم کار تحقیقاتی بکنم و از طرف دیگر دوست داشتم که دانشم را در حوزه‎ی کسب‎وکار بالا ببرم. تصمیم به توقف تحصیلات داشتم که دوستی به من پیشنهاد تحصیل در رشته‎ی MBA را کرد. دوستم تأکید داشت که به خاطر تجربه‎ی کاری که دارم، MBA مرا برای حضور در کسب‎وکارهای جدی‎تر آماده می‎کند.

با توجه به شرایطی که داشتم، موفق شدم بدون کنکور (از طریق سهمیه استعدادهای درخشان) در دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف، شروع به تحصیل در MBA کنم و این دوره را هم به پایان رساندم. من همزمان با این دوره هم، کاملاً مشغول فعالیت اقتصادی بودم و به سختی و بعضاً به ندرت در دانشگاه حضور داشتم. البته دلیل این عدم حضور من در دانشگاه، بیش‎تر این بود که به این باور رسیدم که دانشگاه‎ها به شدت اثربخشی خود را از دست داده‎اند و فاجعه‎ی بزرگ‎تر هم این‎ که MBA بیش‎تر یک مدِ مدیریتی شده است تا دوره‎ای که واقعاً ارزشی خلق کند. پس تعداد زیادی دلیل وجود داشتند و دارند که خودم را در بند روزمرگی دانشگاه نکنم.

محمّدرضا شعبانعلی و نوشته‎هایش بر زندگی و افکار من خیلی تأثیر گذاشته است و افتخار می‎کنم که خودم را شاگرد این بزرگوار بدانم، گرچند هیچ وقت شاگرد خلفی نبوده‎ام.

این وبسایت جایی است که تجربیات و آموخته‎هایم را از دنیای کسب و کار و بعضاً زندگی، به اشتراک می‎گذارم.

به شدت معتقدم که وبلاگ‎نویسی یکی از بهترین ابزارهای حرفه‎ای‎گری است. یعنی اگر به حوزه‎ای علاقه‎مند هستیم، بهترین کار برای قوی‎تر شدن و متخصص شدن در آن موضوع،نوشتن است.

من به کسب‎وکارهای B2B (سازمان‎هایی که مشتریانش سازمان‎های دیگری هستند) علاقه‎مند و فرآیند فروش و بازاریابی‎اشان را دنبال می‎کنم. پس بخشی از نوشته‎هایم، مرتبط با فروش و بازاریابی سازمانی است.

من به این موضوع هم که بازاریابی بیش‎از آنچه که دانش باشد، نوعی هنر است معتقد ام. بازاریابی، چیزی از جنس داستان‎سرایی در کسب‎وکارها است. پس در این مورد هم می‎خوانم و یاد می‎گیرم و می‎نویسم.

اما تحول دیجیتال و دنیای تکنولوژی که بخش جداناپذیر کسب‎وکارها است، یکی از قوی‎ترین روندهای حاکم بر کسب‎وکارها است. مطالب مرتبط با آینده‎پژوهی کسب‎وکارها و دنیای تکنولوژی را هم دنبال می‎کنم و در مورد آن‎ها می‎نویسم.

و برای موفقیت در دنیای کسب‎وکار و زندگی، نیازمند یک سبک زندگی ناب هستیم. پس نوشته‎هایم شامل این موضوع هم می‎شود. و در نهایت، نوشته‎هایی هم دارم که از جنس روزنوشته و معمولاً درد و دل یا خاطره یا سفرنامه یا … است.

محتوای سایت، نوشتاری و صوتی است و از آن جایی که این مکان، جایی برای گفت‎وگوی من و شما است، ساده و تعاملی است.

اگر تجربیات و دانشمان را با هم به اشتراک بگذاریم، با همدیگر پیش‎رفت می‎کنیم.

برای آگاهی از مطالب سایت، پیشنهاد می‎کنم که عضو خبرنامه شوید تا از مطالب به صورت هفتگی آگاه شوید.

ممنون که از وبسایت نارنجیمن (نارنجی من) بازدید کردید.

برای تماس با من از پیام‎رسان تلگرام و آی دی @Narenjiman کمک بگیرید. 

با تشکر

محمّد قربانیان

حقوق سایت متعلق به نارنجیمن است